نگاهى به زندگى حرفه اى رابرت ردفورد

سایت خبری و تحلیلی » هنری » هنری » نگاهى به زندگى حرفه اى رابرت ردفورد

۰۸ مرداد ۱۳۸۷

بازيگرى توانا در نقش هاى متفاوت
- سحر امينيان
سرويس سينمايى: رابرت ردفورد، بازيگر، كارگردان و تهيه كننده آمريكايى است كه مخاطبان سينما، كما بيش با شيوه بازيگرى و كارگردانى اش، آشنايى دارند. ردفورد در بازيگرى با به نمايش گذاشتن ويژگى هاى دوران نوجوانى و جان بخشى به چندين شخصيت سينمايى مختلف، به شهرت رسيد. از جمله فيلم هاى معروف او مى توان به «كاسباى بزرگ» ، «نيش»، «بوچ كسيدى و ساندنس كيد»، «تعقيب»، «جاسوس بازى» و «همه مردان رئيس جمهور» اشاره كرد. او در طول دوره حرفه اى اش كه نزديك به پنج دهه بوده است، شصت و پنج فيلم سينمايى و مجموعه تلويزيونى در مقام بازيگر، هفت تجربه كارگردانى و بيست و پنج فيلم به عنوان تهيه كننده دارد. اين سينماگر همانند وارن بيتى، كلينت ايستوود، مل گيبسون، ريچارد آتنبورو و كوين كاستنر، از دريافت كنندگان جايزه اسكار است. او علاوه بر دريافت جايزه اسكار، نامزدى دريافت اين جايزه و دريافت چندين جوايز بين المللى ديگر از جمله بافتا، امى و گلدن گلوب را دركارنامه حرفه اى خود به ثبت رسانده. رد فورد همچنين مؤسس جشنواره فيلم ساندنس است. جشنواره اى كه از فيلم هاى مستقل حمايت مى كند. او هنرمندى است كه در عرصه سياست نيز حضور داشته و در فعاليت هاى زيست محيطى نيز شركت مى كند. چارلز رابرت ردفورد جونير ۱۸ آگوست ۱۹۳۶ در سانتا مونيكاى كاليفرنيا در آمريكا ديده به جهان گشود. او پس از سال ها مطالعه هنر در اروپا و آمريكا، در آكادمى آمريكايى هنرهاى نمايشى ثبت نام نمود. حاصل مطالعات او، كارگردانى نمايش «داستان بلند» (۱۹۵۹) بود كه در برادوى روى صحنه رفت. او پس از ايفاى نقش در چندين درام تلويزيونى در دهه ۱۹۶۰ كه مطرح ترين آن مجموعه هايى با عنوان« آلفرد هيچكاك معرفى مى كند»، «منطقه گرگ و ميش» و «جاده ۶۶» بود به شهرت رسيد،پس از آن بازى در يكى از معتبرترين نمايش هاى آن زمان به نام «پا برهنه در پارك» باعث شد ردفورد در اواسط دهه ۱۹۶۰ به بازيگرى مطرح تبديل شود و همين مسأله پيشنهادات زياد سينمايى رابراى او به ارمغان آورد. فيلم «تعقيب» و نسخه سينمايى «پا برهنه در پارك» از جمله فيلم هايى است كه خاطره آنها در اذهان مخاطبان سينما به يادگار مانده است. نقطه عطف دوره بازيگرى او زمانى بود كه در درام وسترن «بوچ كسيدى و ساندنس كيد» (۱۹۶۹) با پل نيومن همبازى شد. همان طور كه اين اثردر زمره شاهكارهاى سينمايى آن سال به شمار مى رفت، ردفورد نيز پس از آن يكى از محبوب ترين ستاره هاى هاليوود لقب گرفت. بدين ترتيب بعد از اين فيلم، بازى در فيلم هايى موفق چون «مسابقه دهنده اسكى» (۱۹۶۹) و «كانديدا» (۱۹۷۲) را تجربه كرد. سپس در سال ۱۹۷۳ در فيلم «شيوه اى كه بوديم» در كنار باربرا استريسند و در فيلم «نيش» با نيومن نقش آفرينى نمود. اين فيلم ها علاوه بر آنكه با استقبال فراوانى از مخاطبان مواجه شده بودند، نظر منتقدان را نيز جلب نمودند. فيلم «نيش» جايزه اسكار بهترين فيلمبردارى را در آن سال دريافت كرد و ردفورد براى نقش آفرينى در آن، نامزد دريافت اين جايزه شد. ساير فيلم هاى اين بازيگر مستعد سينما در دهه ۱۹۷۰ شامل «گاسباى بزرگ» (۱۹۷۴) ، «والدو پپر بزرگ» (۱۹۷۵» و «سه روز از كوندور»(۱۹۷۵) بودند، اما موفقيت آنها تحت الشعاع اعتبار فيلم «همه مردان رئيس جمهور» (۱۹۷۶) قرار گرفتند. اين فيلم گزارشى از انحطاط حكومت رئيس جمهور آمريكا، ريچارد نيكسون بود و رد فورد و داستين هافمن نقش دو گزارشگر واشنگتن پست را در آن ايفا مى نمودند. فيلم «همه مردان رئيس جمهور» در چهار رشته جايزه اسكار دريافت كرد و در چهار رشته نيز نامزد دريافت اين جايزه سينمايى شد.بدين ترتيب وضعيت بازيگرى ردفورد پس از اين فيلم بيش از پيش تثبيت شد. او در دهه ۱۹۸۰ نيز در فيلم هايى از جمله «طبيعى» (۱۹۸۴) و «خروج از آفريقا» (۱۹۸۵) درخشيد. فيلم اول در چهار گروه نامزد دريافت جايزه اسكار شد و فيلم دوم نيز كه ردفورد در آن بامريل استر يپ همبازى بوده هفت جايزه اسكار براى عوامل سازنده آن به ارمغان آورد و در چهار گروه نيز نامزد دريافت اين جايزه شد. رد فورد در حالى اين موفقيت ها را در كارنامه شغلى اش به ثبت رساند كه پس از آن در فيلم هاى بعدى اش در دهه ۱۹۹۰ و دهه اول قرن بيست و يكم، نتوانست به آن سطح از موفقيت ها دست يابد؛ به طورى كه فيلم هاى «كفش هاى كتانى» (۱۹۹۲) ، «نجواى اسب» (۱۹۹۸) ، «جاسوس بازى» (۲۰۰۱) و«پاك كردن» (۲۰۰۴) آن چنان كه بايد، توجه سينماگران را جلب نكردند و ايفاى نقش ردفورد نيز چندان با استقبال تماشاگران روبرو نشد. اگر چه ردفورد بيشتر به بازيگرى مشهور است، اما موفقيت حرفه اى اوتنها در بازيگرى اش خلاصه نشد، بلكه در سال هاى اوج بازيگرى اش، با فيلم «مردم عادى» (۱۹۸۰) موفقيت هايش را در حيطه كارگردانى نيز آغاز كرد. افتخاراتى كه اين فيلم براى عوامل آن از جمله ردفورد به ارمغان آورد، چهار جايزه اسكار بود؛ اين در حالى است كه فيلم «مردمان عادى» در دو گروه نيز نامزد دريافت اين جايزه شد. ردفورد با دريافت جايزه اسكار بهترين كارگردانى، فيلم بعدى اش «جنگ ميلا گرو بينفيلد» را در سال ۱۹۸۸ مقابل دوربين برد. اين فيلم نيز موفق به دريافت يك جايزه اسكار شد. ديگر ساخته هاى موفق او شامل «رودخانه اى از ميانش مى گذرد»(۱۹۹۲) و «نمايش كوييز» (۱۹۹۴) هستند كه فيلم«رودخانه اى از ميانش مى گذرد» در يك گروه جايزه اسكار دريافت كرد و در دو رشته نيز نامزد دريافت اين جايزه شد. فيلم « نمايش كوييز» نيز در چهار گروه نامزدى دريافت جايزه اسكار را از جمله بهترين كارگردانى در كارنامه حرفه اى عوامل سازنده اش به ثبت رساند. او در ميان آثار موفقش، فيلم هايى چون «نجواى اسب»، «افسانه بگر ونس» (۲۰۰۰) و «شيرها براى بره ها» (۲۰۰۷) دارد كه با انتقاداتى روبرو شدند. سبك كارگردانى ردفورد با برداشت هاى بلند و تفكر برانگيز و در آميختن احساس در موضوع اصلى فيلم شناخته مى شود؛ به طورى كه مخاطب طولانى تر شدن روايت كنايه آميز داستان را مشاهده مى كند. رابرت ردفورد در سال ۱۹۸۰ انستيتو و جشنواره فيلم ساندنس را تأسيس نمود. اين جشنواره كه سالانه در شهراوتا، آمريكا برگزار مى شود، هر تابستان كارگاهى را براى فيلمسازان جوان فراهم مى كند. تا سال ۱۹۹۰ جشنواره فيلم ساندنس به عنوان فرصتى براى نمايش استعداد هاى جوان، در زمره جشنواره هاى بين المللى فيلم قرار گرفت و نام ردفورد نيز بيش از پيش بر سر زبان ها افتاد.

یادداشت های بازدیدکنندگان