| من و انتخاب رشتهام |
|
| ۱۲ مرداد ۱۳۸۷ | ||
جام جم آنلاين: در انتخاب رشته دانشگاهي به هيچ وجه فريب اسامي و عناوين را نخوريد. چه بسا دانشگاهي با عنواني بسيار معتبر، طبق صحبت بالا در رشتهاي ضعيف باشد و از قضا شما خواهان آنيد و قضا و قدر دست به دست هم ميدهند تا يكباره نتيجه تمام آن يك سال يا چند ماه مطالعه سخت و فشرده از دست برود. افزايش تجربه زندگي و توان حل مشكلات به تنهايي، تجربه جديد زندگي بدون خانواده براي كساني كه بسيار از نظر عاطفي وابستهاند و.... اينها تنها يك روي سكهاند. از ديگر سو به شرايط آبوهوايي و جغرافيايي شهر مورد نظر توجه داشته باشيد و اينطور نباشد كه پس از قبولي بهدليل بدي شرايط آبوهوايي يا دوري راه مجبور به انصراف شويد. شايد تعجب كنيد، ولي نمونههايي از بچهمامانيهاي حرفهاي هم داريم كه بعداز حدود يك ماه كلا انصراف دادهاند و به دامان پرمهر و عطوفت مادر برگشتهاند. تمام اينها به شما بستگي دارد. خوب فكر كنيد كه بعد پشيمان نشويد. حتما با كارشناسان مشاوره كنيد؛ البته شايد شما هم مثل من مجبور شويد مقداري ناقابل علاوه بر آن كتاب تستها و هزينههاي كلاسها و... پرداخت كنيد تا از نظرات مشاوران بهرهاي بگيريد. به نظرم استادان رشته مورد نظر بهترين گزينه هستند؛ در اين زمينه هم باحوصلهها را، زبانم لال جسارت نباشد باحوصلهترها را انتخاب كنيد. به ياد داشته باشيم كه كنكور پلي است براي عبور. اگرچه گاهي اوقات آدم را ياد پلهاي متحرك روي درهها مياندازد، ولي در نهايت يك جور پل است و چه بگذري و چه نگذري و چه با تاخير عبور كني، بهتر است همواره چشم به آينده بدوزي و به تمام معنا دانش را بجويي. بعد از ورود به دانشگاه اين دانشجوست كه درجه علمي خود را تعيين ميكند، البته با تلاشي دوچندان. سوده جزيني
|
||