« آينده بشريت » هماره دغدغه متفكران بوده است زيرا تمامي طرح هاي گوناگوني كه در طول قرنها براي به سعادت رساندن انسان مطرح گشته يا ممكن نبوده يا با شكست رو به رو شده است . پوچي و بيهودگي حاكم بر فضاي جوامع امروزي بهترين نشانه دوري از حقيقت زندگي و سعادت انساني است . هرچند كه در پناه علم و تكنولوژي مردمان ابزار مادي بهتري براي خود يافته اند اما در عوض از آنچه كه شايسته روح و كرامت انساني و لازمه آينده روشن اوست دور شده اند.
اين است كه به ويژه در سده هاي اخير تلاشهاي بيشتري از سوي متفكران براي طرح و تحقق « آينده روشن » انجام گرفته است ; طرحهايي در ادامه « مدينه فاضله افلاطون » و با نامهاي « اتوپيا » « جورجيا » « الدورادو » « كشور خورشيد » (1 ) و (اورويل )(2 ) كه همگي در جستجوي آينده بهشت گونه اي براي انسان هستند تا سرگرداني و اضطراب و ياس وي را چاره جويي كرده باشند. راه حلي كه آنها پيشنهاد كرده اند همان است كه آلبرت اينشتين فيزيكدان مشهور در زمينه نياز قطعي جامعه انساني به يك پارچگي و وحدت از آن سخن گفته است : « ملل جهان از هر نژاد و رنگي كه باشند بايد زير يك پرچم واحد در صلح و صفا و برابري و برادري زندگي كنند . » (3 )
اما اين كه چنين طرحهايي چگونه به تحقق نزديك و توسط چه كسي رهبري خواهد شد نكته اي اساسي است كه به طور اصولي به آن نپرداخته اند. اگر قرار باشد فقط توان فكري انسان و قدرت اجرايي او ضامن اين « جامعه برين » باشد پس چرا تاكنون به انجام نرسيده است و اگر اين هدف با شرايط ديگري به انجام مي رسد آن شرايط و ويژگيها چيست وآن رهبر قدرتمند كيست
آيا نبايد درا ين موضوع اساسي به سراغ خالق انسان و رسولان او و اديان الهي رفت و از آنها براي تحقق اين مدينه فاضله استعلام كرد و پرسيد خدايي كه انسان را آفريده است براي آينده او چه تصويري ترسيم كرده است
همه اديان الهي از « موعود » سخن گفته اند و انتظار ظهور آن راهبر آسماني را به بشريت بشارت داده اند; اين نشان مي دهد كه خداوند برنامه كاملي براي آينده بشر معين فرموده كه چشمداشت تحقق آن مومنان را به وجد و تلاش مي آورد.
از زرتشت نقل شده است كه :
پس آن گاه اي مزدا كشور ترا « بهمن » در پايان برپا كند.
خواستاريم از آناني باشيم كه زندگي تازه كنند;
آن گاه به كاميابي جهان دروغ را شكست به دنبال آيد(4 )
و ... جهان را دين راستين فرا گيرد . (5 )
در كتاب زبور داود نيز پس از دلداري حضرت داود پيامبر از سوي خدا چنين آمده است :
زيرا كه شريران (انسانهاي بد) منقطع مي شوند اما متوكلان به خدا وارث زمين خواهند شد خداوند روزهاي صالحان را مي داند و ميراث ايشان ابدي خواهد شد ... صديقان وارث زمين شده تا ابد در آن ساكن خواهند شد ... (6 )
در كتاب تورات نيز در مورد موعود و منجي آخرالزمان آمده است :
اگرچه تاخير نمايد برايش منتظر باش زيرا كه البته خواهد آمد و درنگ نخواهد كرد بلكه جميع امتها را نزد خود جمع مي كند و تمامي قومها را براي خويشتن فراهم مي آورد . (7 )
و در كتاب انجيل از حضرت عيسي (ع ) نقل شده است كه :
اما چون پسر انسان در جلال خود با جميع ملائكه مقدس خود آيد آن گاه بر كرسي جلال خود خواهد نشست . (8 )
پس شما نيز آماده باشيد زيرا در ساعتي كه گمان نمي بريد پسر انسان مي آيد . (9 )
مبادا ناگهان آمده شما را خفته يابد . (10 )
بدين ترتيب سيماي آينده جهان در پرتو كتب آسماني پيشين تا حد روشني ترسيم شده است ; موضوعي كه حتي در ميان ساير اقوام و ملل و گرايشها نيز به چشم مي خورد هندوها از اين بزرگ مرد در كتابهاي خود با نام « فرزند سيد خلايق » ياد كرده اند. مانويان وي را « خرد شهر ايزد » نام داده اند و برهمائيان از او به « ويشنو » و چينيان او را « كريشنا » و سرانجام بودائيان او را « بوداي پنجم » خوانده اند.
صرف نظر از نامگذاريهاي مختلف يك حقيقت واحد مورد انتظار همه انسانهاست : بزرگ مردي الهي آن جامعه برين را با قدرتي الهي برپا خواهد ساخت و آرمانهاي والاي زندگي را تحقق خواهد بخشيد و ريشه كژيها و دروغ و ستم را خشك خواهد نمود و كران تا كران پاكي و طراوت را به زمين و زمينيان هديه خواهد كرد.
در اين ميان آخرين شريعت آسماني ; اسلام روشن ترين نشاني ها را از آن « جامعه برين » و « آخرين موعود الهي » به دست داده است .
قرآن كريم زيباترين تصويرها را از آن آينده روشن ترسيم نموده است كه به نمونه هايي از آن آيات اشاراتي خواهيم داشت :
ولقد كتبنا في الزبور من بعد الذكر ان الارض يرثها عبادي الصالحون (11 )

ما در زبور پس از يادآوري قبلي چنين نگاشتيم كه زمين را بندگان صالح ما به ميراث خواهند برد.
و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين (12 )
و ما خواستيم بركساني كه در زمين ناتوان شمرده شدند منت گذاريم و آنان را پيشوايان و وارثان قرار دهيم .
و عدالله الذين آمنوا منكم و عملوا الصالحات ليستخلفنهم في الارض كما استخلف الذين من قبلهم وليمكنن لهم دينهم الذي ارتضي لهم و ليبدلنهم من بعد خوفهم امنا يعبدو نني لايشركون بي شيئا(13 )
خداوند به كساني از شما كه ايمان آوردند و نيكوكاري كردند وعده داد كه البته آنان را در زمين جانشين كند. همان گونه كه كساني را كه پيش از آنان بودند جانشين كرد. و البته دينشان را كه بر آنان پسنديد براي آنان قدرتمندي و (گسترش ) دهد و ترس آنان را به ايمني و آرامش تبديل كند. (آنان تنها) مرا عبادت مي كنند. (و) به من شرك نمي آورند.
جز اين آيات در حدود 250 آيه ديگر به موضوع آن موعود رهايي بخش و ويژگيهاي او و ياورانش و جامعه آرماني كه برپا خواهد كرد تاويل گرديده كه در مجموعه هاي تحقيقي گردآوري شده است . (14 )
(منبع : روح نوبهار به كوشش جمعي از نويسندگان )
پاورقي :
1 ـ شهرهاي تخيلي و جامعه هاي بهشت گونه كه انديشمندان از دوره افلاطون به بعد براي جامعه آرماني انسانها پيشنهاد كرده اند همچون توماس مور (اتوپيا) برتولت برشت (جورجيا) ولتر (الدورادو) توماس كامپانلا (كشور خورشيد).
2 ـ « اورويل » يا شهر وحدت جهاني در جنوب فدزس در ساحل شرقي كشور هندوستان كه براساس طرحهاي يكي از فيلسوفان هندي و با همكاري يونسكو برپا شده است .
3 ـ مفهوم نسبيت اينشتين ص 350
4 ـ اوستا ص 34
5 ـ اوستا ص 98
6 ـ مزامير داوود مزمور 37 بخشهايي از آيات 33 ـ1
7 ـ انجيل متي فصل 25
8 ـ انجيل متي فصل 25
9 ـ انجيل لوقا فصل 12
10 ـ انجيل مرقس فصل 13 آيات 37 ـ 33
11 ـ قرآن كريم سوره انبيا آيه 105
12 ـ سوره قصص آيه 5
13 ـ قرآن مجيد سوره نور آيه 55
14 ـ نگاه كنيد به كتاب معجم احاديث الامام المهدي
همه اديان الهي از « موعود » سخن گفته اند و انتظار ظهور آن راهبر آسماني را به بشريت بشارت داده اند. اين نشان مي دهد كه خداوند متعال برنامه كاملي براي آينده بشر معين فرموده است كه چشمداشت تحقق آن مومنان را به وجد و تلاش مي آورد
صرف نظر از نام گذاري هاي گوناگون در متون مربوط به اديان و مسالك مختلف يك « حقيقت واحد » مورد انتظار همه انسان هاست : بزرگ مردي الهي جامعه برين را با قدرتي الهي برپا خواهد ساخت و آرمان هاي والاي زندگي را تحقق خواهد بخشيد و ريشه كژي ها و دروغ و ستم را خشك خواهد نمود و كران تا كران پاكي و طراوت را به زمين و زمينيان هديه خواهد داد
آخرين شريعت آسماني كه « اسلام » است روشن ترين نشاني ها را از « جامعه برين » و « آخرين موعود الهي » به دست داده است