با شروع سال تحصیلی جدید، والدینی كه فرزندشان برای اولین بار راهی مدرسه شده اند با تغییر و تحول جدیدی در زندگی خود مواجه می شوند؛ زیرا عادت كرده بودند كودكشان همواره با اسباب بازی های مشخصی بدون محدودیت زمانی و مكانی به بازی بپردازد. با ورود كودك به دبستان شرایط به گونه ای تغییر می كند كه او را وا می دارد برای انجام تكالیف معین در چارچوب مطالب درسی خود را آماده كند.
چند سالی است كه كتاب فارسی دوره ابتدایی به دو كتاب «بخوانیم و بنویسیم» تقسیم شده است. جالب آنكه طی این مدت به رغم فوایدی كه این نوع آموزش در ایجاد فضای مناسب برای بروز خلاقیت و استعدادیابی كودكان دبستانی به همراه داشته، هنوز هم برای بسیاری از پدر و مادرها نقاط ابهامی در مورد این شیوه آموزشی وجود دارد.
از همین رو، اغلب خانواده ها از اینكه كتاب فارسی دستخوش تغییر شده، احساس ناخرسندی می كنند، زیرا گمان می كنند فرزندشان در مقایسه با زمان تحصیل خودشان با حجم بیشتری از مطالب مورد مطالعه مواجه است.
در حالی كه كارشناسان آموزشی معتقدند، در كتابهای بخوانیم و بنویسیم به علت اینكه از اولین روزها كودك با دیدن هر تصویر، واژه مربوط به آن را می خواند(تصویر خوانی می كند) در نتیجه اعتماد به نفس كودك افزایش یافته از آموختن لذت می برد.
● كارگروهی جانشین تك روی
در این روش همچنین حافظه بینایی و شنوایی كودك تقویت می شود و خزانه واژگانش گسترش می یابد. ضمن اینكه در این روش از دانش آموزان خواسته می شود هنگام پاسخگویی به پرسشهای درس، گروه بندی شوند تا با تعامل اجتماعی و آگاهی از نظرهای همسالان خود درباره مسایل مطرح شده، دوستی آنها بیشتر شود و به طور گروهی و با مشاركت و همفكری یكدیگر به درس پاسخ دهند.
به همین دلیل نیز هر گونه كار انفرادی در گروه، از دانش آموزان پذیرفته نمی شود. در صورتی كه یكی از دانش آموزان نیز قصد پاسخگویی به پرسشی را تنهایی داشته باشد، معلم از او می خواهد به كار گروهی ادامه دهد و با مشورت بقیه اعضا به پرسشها پاسخ دهد، زیرا اساس این روش برهمفكری، مشاركت و انتقال آموخته های دانش آموزان به یكدیگر استوار است. از دیگر نقاط مثبت این روش، می توان به پرورش خلاقیت دانش آموزان اشاره كرد. به این منظور پرسشهایی با چندین پاسخ در كتاب گنجانده شده كه دانش آموز با تفكر بیشتر می تواند به پاسخهای دیگر آن برسد. این در حالی است كه در كتاب فارسی قدیم برای هر پرسش فقط یك پاسخ مشترك مورد قبول بود.
تقویت توان داستان گویی، خوب گوش كردن، با دقت دیدن و توجه به جزییات را نیز می توان از مزایای این روش برشمرد.
● جایگاه خانواده در این طرح
ممكن است والدین بپرسند: ما چگونه می توانیم فرزند كلاس اولی خود را برای پیشرفت بیشتر درسی حمایت كنیم؟ در پاسخ این گروه باید گفت: در ماه اول سال تحصیلی بخش اول «كتاب بخوانیم» با عنوان «نگاره ها» به دانش آموزان آموخته می شود. در این زمان كودك با توجه به تصویر هنر نگاره و با دقت به جزییات آن تصویر داستان گویی كرده و سپس واژه های نوشته شده در همان صفحه را با استفاده از تصاویر می خواند. به بیان دیگر كودك از روز اول ورود به دبستان می تواند واژه های كتاب را با این شیوه بخواند.
به این ترتیب، خانواده ها برای حمایت درسی از فرزند كلاس اولی خود باید هماهنگ با كار آموزشی معلم و كلاس حركت كنند و برای پیشرفت هر چه بیشتر او به همان اندازه كه معلم با شاگردان كار می كند، در منزل هم با او تمرین كنند و حداقل دو هفته یك بار برای آگاهی بیشتر از شیوه های آموزشی و اطلاع از روند آموزش فرزندشان با معلمش ارتباط داشته باشند.

فاطمه فرزانه  
   
 
 
 
 
   تفسیر : روزنامه قدس