جایزه‌ی نوبل ادبیات ۲۰۰۸ به «ژان ماری گوستاو لوكلزیو» - نویسنده‌ی ۶۸ساله‌ی فرانسوی - تعلق گرفت.
آكادمی نوبل درباره‌ی لوكلزیو اعلام كرد: «نوبل ادبیات به لوكلزیو رسید؛ نویسنده‌ی بدعت‌های جدید، ماجراجویی‌های شاعرانه، شور و شعف‌های لذت‌بخش و كاوش‌گر انسانیت، فراسوی تمدن حاضر.»
● نگاهی به زندگی لوكلزیو
«ژان ماری گوستاو لوكلزیو» متولد روز سیزدهم آوریل سال ۱۹۴۰ در شهر «نیس» فرانسه است.
خانواده‌ی «لوكلزیو» در قرن ۱۸ از بریتانیا به فرانسه مهاجرت كردند. این نویسنده نیز پس از فارغ‌التحصیلی از دانشكده‌ی ادبیات دانشگاه «نیس»، به آمریكا رفت و معلم شد.
لوكلزیو اولین رمان خود را با نام «گواهی» در ۲۳سالگی نوشت و توانست جایزه‌ی‌ ادبی «رنودو» فرانسه را در سال ۱۹۶۳ دریافت كند و در همان سال برای این كتاب نامزد جایزه‌ی معتبر «گنكور» فرانسه نیز شد.
از آن زمان، او حدود ۳۰ كتاب شامل داستان كوتاه، رمان، مقاله و دو اثر ترجمه با موضوع اسطوره‌شناسی هند منتشر كرده است.
نظرسنجی سال ۱۹۹۴ مجله‌ی ادبی «Lire» فرانسه حاكی از آن بود كه ۱۳درصد از اهالی كتاب در این كشور لوكلزیو را بزرگ‌ترین نویسنده‌ی معاصر فرانسوی‌زبان می‌دانند.
دوران نویسندگی این نویسنده را می‌توان به دو عصر متفاوت تقسیم كرد: نخست از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۷۵، كه او تحت تأثیر نویسندگانی چون ژرژ پرک و میشل بوتور بود، به موضوعاتی چون: زبان، جنون و نویسندگی می‌پرداخت و از او به‌عنوان یك چهره‌ی خلاق و سركش یاد می‌شد.
پس از آن در اواخر دهه‌ی ۷۰، سبك نویسندگی لوكلزیو دچار تغییرات محسوس شد و با پرداختن به موضوعاتی چون دوران كودكی، بزرگسالی و سفر، به روایت‌های ساده روآورد و توانست مخاطبان بین‌المللی برای خود به‌دست آورد.
او در سال ۱۹۸۰ با رمان «بیابان»، از سوی آكادمی فرانسه، اولین برنده‌ی جایزه‌ی «پل موراند» نام گرفت.
از آثار مشهور‌ لوكلزیو به «تب»، «سیل»، «جنون مادی»، «زمین معشوقه»، «غریبه‌ای روی زمین»، «سه شهر مقدس»، «ستاره‌ی سرگردان» و «دادخواست» می‌توان اشاره كرد.
گفتنی است، سال گذشته دوریس لسینگ - نویسنده‌ی انگلیسی - برنده‌ی جایزه‌ی نوبل ادبیات شد.  
   
 
 
 
 
   تحلیل : خبرگزارى ايسنا