منتقد و اندیشمند برجسته آمریكایی در مصاحبه با سایت اینترنتی «آلترنت» گفت: «در مسئله هسته‌ای، اكثریت جهان از ایران حمایت می‌كنند اما آمریكا نمی‌خواهد این اكثریت را ببیند.»
«نوآم چامسكی» در این مصاحبه تاكید كرد: «جنبش عدم تعهد از ایران حمایت می‌كند و اكثریت جهان بخشی از این جنبش است اما آنها از نگاه آمریكا بخشی از جهان نیستند.»
وی تاكید كرد: «این تصویر تكان‌دهنده‌ای از قدرت و عمق تصور امپریالیستی است. اگر اكثریت جهان با واشنگتن مخالفت كند،‌آنها بخشی از جهان نیستند. عجیب‌تر اینكه مردم آمریكا نیز جزئی از جهان نیستند زیرا اكثریت آمریكاییها كه شامل ۷۵ درصد مردم می‌شود، بر این نظرند كه ایران حق دستیابی به انرژی هسته‌ای را در صورت عدم انحراف به سوی تسلیحات هسته‌ای دارد اما آنها هم بخشی از جهان نیستند زیرا از نظر دولت آمریكا جهان شامل واشنگتن و هر كسی است كه با آن همراه باشد.»
این منتقد و اندیشمند ‌آمریكایی با اشاره به مسئله غنی‌سازی ایران گفت: «آمریكا نسبت به غنی‌سازی اورانیوم ایران موضع نظامی می‌گیرد و این به نوعی كنایه‌‌آمیز است زیرا همین مقاماتی كه اكنون مخالفت می‌كنند كسانی بودند كه از همین برنامه در دوران شاه حمایت كردند.»
چامسكی اظهار داشت: «می‌توانم به خاطر بیاورم كه در دهه ۱۹۷۰ هنگامی كه مقامات موسسه تكنولوژی ماساچوست تصمیم به فروش بخش مهندسی هسته‌ای به شاه طی توافقی محرمانه گرفتند، بحران داخلی ایجاد شد. بر اساس این توافق، بخش مهندسی هسته‌ای به مهندسان ایرانی آموزش داده و در ازای آن شاه پول زیادی را به این موسسه می‌داد اما علیرغم مخالفت‌ها این قرارداد با شاه بسته شد و این احتمال وجود دارد كه افرادی كه اكنون برنامه هسته‌ای ایران را در دست دارند، در این موسسه آموزش دیده باشند.»
وی این مسئله را فاش كرد كه «قویترین حامیان برنامه هسته‌ای مشترك ایران و آمریكا افرادی مانند هنری كیسینجر، دیك چنی، دونالد رامسفلد و پل ولفوویتز بودند.»
چامسكی تصریح كرد: «كسینجر كه اكنون می‌گوید ایران با داشتن این مقدار نفت به انرژی هسته‌ای نیازی ندارد، در سال ۱۹۷۵ اظهار داشت البته ایران باید به انرژی هسته‌ای دست یابد زیرا نمی‌تواند بر منابع نفتی خود تكیه كند.»
وی افزود: «روزنامه واشنگتن پست از كسینجر پرسید چرا موضع خود را تغییر داده است و وی كاملا با صراحت گفت كه آنها در آن زمان متحد ما بودند و به انرژی هسته‌ای نیاز داشتند اما اكنون آنها دشمن هستند و به انرژی هسته‌ای نیازی ندارند.»
این اندیشمند برجسته آمریكایی با اشاره به غوغای رسانه‌ای درباره برنامه هسته‌ای ایران گفت: «اكنون اگر به رسانه‌ها توجه كنید به طور مداوم این جمله را تكرار می‌كنند كه ایران با جهان مخالفت كرد یا ایران با جامعه جهانی مخالفت كرد.»  
   
 
 
 
 
   نقد : خبرگزارى فارس