«توان موشکي ايران و سپرهاي بازدارنده»عنوان سرمقاله‌ي روزنامه‌ي ابتكار به قلم مينا علي اسلام است كه در آن مي‌خوانيد؛پس از ماه ها مذاکره بين مقامات روسيه و ايالات متحده امريکا درباره استقرار يا عدم استقرار سپر موشکي امريکا در خاک لهستان، بالاخره امريکا تصميم گرفت براي جلب رضايت روسيه در حمايت از تحريم ها عليه ايران، استقرار اين سپر موشکي را منتفي اعلام کند اما در عين حال به دنبال جايگزيني براي دفاع از همسايگان ايران در برابر آنچه که قدرت موشکي و توان نظامي ايران مي خواند مي گردد.

روسيه نيز اعلام کرد که فعلا سپر موشکي اسکندر را به حالت تعليق درمي آورد تا پاسخي به اين اقدام امريکا داده باشد. اما آنچه که موجب شده تا اين دو قدرت بزرگ نظامي جهان دست از چنگ و دندان نشان دادن به هم بردارند، بدون شک موضوع ايران و تفاهم بر سر مسائلي است که دربرگيرنده منافع ملي روسيه و تهديد منافع ملي ايران است.

در دوران رياست جمهوري جرج بوش، توان موشکي ايران، امريکا را وادار کرد که براي دفاع در برابر تهديدات نظامي ايران سپري موشکي را در خاک لهستان مستقر کند اما روسيه نيز که با اين اقدام منافع خود را در خطر مي ديد تصميم گرفت سپر موشکي اسکندر را در برابر سپر موشکي آمريکا مستقر کند. سيستم دفاع موشکي پيشنهاد شده از سوي بوش، رئيس جمهور سابق امريکا، بر اساس استقرار شبکه اي از موشک هاي آمريکايي در لهستان و همچنين ايجاد شبکه اي راداري در جمهوري چک بنا شده بود. اما آنچه که موجب شد که دو قدرت نظامي برتر جهان اين چنين در برابر هم صف آرايي کنند توان موشکي ايران است. بنا بر اخبار منتشر شده در اين زمينه، ايران در حال حاضر توانايي هاي موشکي و نظامي خود را گسترش داده است. ايران سال گذشته موشک سجيل را که داراي سوخت جامد است آزمايش کرد و همچنين در سال جاري يک ماهواره را با استفاده از موشک سفير به مدار پايين سطح زمين فرستاد.

سفير داراي استفاده هاي محدود نظامي است و نمي تواند به يک موشک بالستيک موثر نظامي تبديل شود; اما موشک سجيل به نوعي توانايي دسترسي ايران به اهدافش را تغيير داده است، اگرچه سجيل براي تبديل شدن به وضعيت کاربردي سالها زمان نياز دارد. با وجود اين و بر خلاف ادعاي رسانه هاي غربي، هنوز نشانه اي از اينکه ايران از موشک هايش براي هدف قرار دادن اهدافي در اروپاي غربي استفاده کند وجود ندارد. هر چند که ايران بالقوه اين توان را دارد که از موشک هايي بالستيک (موشک قدر 110) با برد متوسط 2500 تا 3000 کيلومتري استفاده کند که دورترين نقاط اروپا و بيش از 70 درصد آسيا را در تيررس دارد. در عين حال ايران تلاشي براي تغيير در موتور موشک شهاب 3 با برد 2000 کيلومتري انجام نداده است.

بر اساس نتايج تحقيقي که براي انستيتوي مطالعات استراتژيک از سوي کارشناسان امريکايي انجام شده است، مشخص شد که ايران ظرفيت گسترش توانايي موشکهاي خود براي رسيدن به اروپاي غربي را دارد. در عين حال رابرت گيتس، وزير دفاع ايالات متحده امريکا آبان ماه سال گذشته در کنفرانسي مطبوعاتي در پنتاگون به طور ضمني اعلام کرد که مي داند ايراني ها تا چه مدت ديگر به موشک بالستيکي دست خواهند يافت که توان هدف گيري اروپاي مرکزي و غربي را داشته باشد. وي گفت: «ما اطلاع داريم که ايراني ها موشک هايي با برد 1/3 هزار کيلومتري در اختيار دارند.

مي دانيم که آنها از کره شمالي موشک هايي با برد 2/5 هزار کيلومتري خريداري نموده اند. مساله اينجاست که تا چند وقت ديگر موشک هايي در اختيار خواهند گرفت که ممکن است عليه متفقين ما مورد استفاده قرار گيرد.» با استناد به توليدات موشکي ايران، مي توان نتيجه گرفت که ايران براي دستيابي به موشک هايي با برد بالاي 3000 کيلومتر قدم هاي بلندي را برداشته و توانايي رسيدن به برد 6000 کيلومتري را دارد. با توجه به ساخت و استفاده از موشک چندکلاهکه (MIRV) نظير فجر-3 استفاده از اين نوع کلاهک در ديگر موشک هاي ايراني دور از ذهن نيست.

علاوه بر اين توافق ايران و روسيه براي خريد موشک هاي دفاعي S -300 از روسيه بر افزايش توان موشکي ايران تاثيرگذار خواهد بود هرچند که روسيه هنوز اين موشک ها را به ايران تحويل نداده است. به نظر برخي تحليل گران نظامي دستيابي ايران به اين نوع موشک مي تواند معادلات راهبردي و نظامي منطقه را تغيير دهد. بر اساس برخي گزارش ها ايران خود را به سامانه هاي موشکي "تور.ام1" مجهز کرده است که اين موشک ها توانايي هدف قرار دادن و نابود کردن جنگنده هاي "اف16" امريکايي را دارند.

اين سامانه موشکي در حال حاضر در نزديکي تاسيسات هسته اي ايران و برخي از مراکز نظامي مستقر شده و اين در حالي است که ارتش جمهوري اسلامي ايران نيز موشک سيار و ساخت داخل "ميثاق2 " را در اختيار دارد. همچنين ايران به ساخت نسل پنجم موشک هاي "صاعقه" اقدام کرده است که مي تواند در مقابل جنگنده هاي "اف18" امريکا بايستد؛ همچنين ايران سعي کرده است تا موشک هاي "اس300 " روسي را خريداري کند که اين موشک ها مانعي براي حملات احتمالي به ايران به شمار مي رود و به همين علت است که رژيم صهيونيستي در تماس با مسکو سعي مي کند تا مانع عقد اين توافق نظامي شود که البته تلاش ها تا کنون نتيجه اي در بر نداشته است. کارشناسان نظامي معتقدند ساخت سوخت جامد موشک سجيل، جهش بالايي در سامانه هاي موشک هاي بالستيک ايران ايجاد کرد و به اين کشور اين توانايي را داد که موشک هاي قاره پيما با برد بيش از پنج  هزار کيلومتر را بسازد. البته رسيدن به چنين وضعيتي نياز به آزمايش هاي مختلف و زمان چند ساله دارد.

علاوه بر ماهيت و کيفيت برنامه هاي موشکي ايران، تعداد و حجم بالاي منظومه موشکي ايران موجب نگراني غرب از توان نظامي ايران شده و اين در حالي است که بر اساس اعلام منابع جاسوسي امريکا، ايران قادر است ساليانه 50 هزار فروند موشک بسازد.

بر همين اساس امريکا نسبت به طراحي سپر موشکي اقدام کرد که هدف اصلي آن حفاظت از خاک امريکا و اروپاي غربي از موشک هاي قاره پيما و برد متوسط ايران بود. البته به زعم امريکا اين سيستم دفاعي قادر به حفاظت جنوب شرق اروپا، ترکيه و اسراييل نبود و اين دو نقيصه به نظر مي رسد که باعث شده است تا دولت اوباما استراتژي سيستم دفاع موشکي را تغيير دهد.

سيستم دفاعي پيشنهاد شده جديد بر اساس سيسستم دفاعي منطقه اي است. دفاع موشکي منطقه اي پيشنهاد شده متحرک است و نياز به پايگاههاي زميني در اروپاي شرقي ندارد، موضوعي که در رابطه بين آمريکا و روسيه حساس است. حال بايد ديد با سياست جديد امريکا و روسيه در خصوص استقرار سپر موشکي، ايران چه سياستي در قبال اين توافق اتخاذ خواهد کرد.